24-10-10

Twee maand

Hallo?

Hallo? Ben je er nog?

Ja, bijna op de kop twee maand geleden maakte ik hier m'n vorige post aan. Je voelde het al aan vorige keer; de nood om te schrijven neemt af. Deels is dat te wijten aan het feit dat alle anonimiteit rond m'n persoon hier verbroken is. Dom van me? Mnee, naïef; dát is het eerder.  Maar goed, m'n naïviteit leverde soms wel grappige momenten op, soms mindere.

Ohja, nog een reden waarom ik momenteel hier weinig schrijf: het toneel komt in zicht! Jup, ooit sprak ik over m'n eigen toneelstuk. Wel het wordt opgevoerd tijdens het Holebifilmfestival 2010. Wil je dus komen kijken, ga alvast es naar www.zensationeel.be en ontdek er meer over de acteurs, het stuk zelf, hoe reserveren,...

Over het stuk gesproken; de moraal is echt geworden hoe ik ze wou. Niet té afgestompd, niet té cliché. Gewoon, echte kost. Echt leven; no fantasy.

Rrr ik zit met iets; draaien rond de pot wordt m'n nieuwe hobby hier. Maar neerpennen wat ik wil zeggen gaat niet meer. Ik ben gevangen in m'n eigen uitlaatboek. Dan maar gecodeerd praten.  Hoe zorg je er trouwens voor dat je dingen kan vertellen die je nu meent, maar waar je later van inziet dat de proportie waarmee je ze nu aanbrengt té groot is? Té groot is een fout woord; laat ons zeggen dat je op dat latere moment meer door Realiteit bedwongen wordt en weer je emoties kan inslikken? Inslikken; daar draait het om. Ik haat het om woorden in te slikken, of emoties. En toch besef je dat je sommige dingen beter voor jezelf houdt, want je beseft maar al te goed dat het later een pak emotionele rammel kan opleveren. Ach laat ons m'n gevoel dan zo maar samenvatten: er spoken de laatste tijd teveel jongens door m'n hoofd waarvan ik weet dat er niets uit de bus kan komen. Toch schieten ze van de ene kant van m'n hoofd naar de andere. En telkemaal ze in het midden passeren zie ik ze. Moet je hen zeggen wat je voelt? Met de kans op dramatische uitslag? Met de kans dat ze je gaan negeren, met je lachen, je raar vinden of op één of andere manier onvolwassen? Of zouden ze misschien je oprechtheid appreciëren; en zou de weliswaar vriendschappelijke band versterkt worden?

Ach het is misschien allemaal te wijten aan een toeval van jongensfenomenen; de juiste foto's bekijken, we voegen toevallig de juiste muziek toe en toeval bij toeval zijn we dan nog es toevallig in een emotioneel vatbare bui.

 

Wie zal het zeggen.

Wie niet waagt blijft maagd.

Maar soms moet je stappen zetten die je niet wíl zetten.

 

_MG_4045.JPG

22:17 Gepost door Yves | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Hey Yves

Ik ben ook 2 maand 'weg' geweest :-)

Tja, wat je 'zegt' kan je naderhand makkelijker nuanceren dan wanneer je iets 'neer schrijft' Zo is dat.

Die link ga ik eens bezoeken. En wie weet zie ik je (spoedig?) wel eens. En jij mij. Als ik kom kijken zal ik mijn teddybeer meebrengen, zodat ik een beetje in het oog spring en je me niet kan missen ;-)

Groetjes

Rudi

Gepost door: Rudi Van Damme | 25-10-10

Hey Rudi!
Bedankt alvast voor je berichtje! Leuk van es wat feedback te krijgen.
Zeker en vast welkom op toneel :p

Yves

Gepost door: Yves | 25-10-10

De commentaren zijn gesloten.