06-04-10

De mannenstem die m'n oren verdoofde

Damn ik ben té laat. Eerst ging ik om 16u30 daar zijn, dan werd het 17u en door het schitterende lenteweer dat over België raast staan mensen stil op snelwegen, wat m'n aankomstuur op 17u30 brengt. Half beschaamd kom ik op de bestemming aan. Al 'n geluk dat er plaats voor de deur is; dan verlies ik geen tijd met parkeerplaats te zoeken.

De fles Belamour Cava in de hand, samen met m'n pakken snotterdoekjes wegens verkoudheid bel ik aan. De naam van de fles was goed gekozen als je't mij vraagt. Goeie vriend C opent de deur en doet teken van stil te zijn; het kleintje slaapt. Eens de voordeur achter me toe gaat geef ik C 'n dikke knuffel. In dit stille moment wordt het maar al té duidelijk: C heeft iets geregeld want...ook al wou hij me vanavond iemand op 'n fuif voorstellen en kon dit niet doorgaan wegens die iemand net geopereerd was; C wou en zou z'n afspraak nakomen. Ik hoor uit de woonkamer 'n zachte mannenstem weerklinken. Ik kijk C recht in de ogen aan zonder een woord te reppen. Hij knikt bevestigend met 'n enorme smile op z'n gezicht.

C gaat me voor en wanneer de deur openzwaait zit 'n kerel voor me wiens ogen glinsteren als geen ander. Z'n lippen stralen zachtheid uit, z'n handen ontvangst en z'n haren stralen dan weer het eeuwige leven uit. Na 'n strompelende intro van mezelf dan ook maar in de zetel gekropen. Lekker ver weg van de kerel in kwestie want tja; tmag ni té duidelijk zijn hé lolz! Hij weet wat ik weet; we zijn beide op de hoogte van C's koppelmanoevre. C's echtgenote heeft 'n hele maaltijd in mekaar geknutseld. Zal ik tegenover m'n alles-uitstraler aan tafel zitten??
Eerst proeven van de verse truffels des huizes, die naast het fenomeen dat me zo aantrekt liggen te smelten. Vanwaar dat smeltgedrag?? Plots voel ik me één met de truffels; de zon schijnt vandaag amper dus daar kan het niet van komen...Het zal van de Straler zijn; ook ik bezwijk.

Ik vertel iets, hij lacht. Is het toeval dat de zon plots schijnt en de wolken wegdrijft??
Al snel gaan we aan tafel en 't Stralertje neemt aan de overkant plaats. Normaliter smos ik geen soep op het onderbord; nu gewoon 4x na mekaar! Damn ik ben de enige...vanwaar toch lolz; waarom moet dat nét nu gebeuren!
"Toevallig" zit C op 'n gegeven moment met z'n echtgenote en hun kleintje in de zetel terwijl wij, onder ons, alleen, aan tafel zitten. Wanneer zijn zij van tafel gegaan?! S-P-A-N-N-E-N-D!
We hebben nog veel gemeen. Wat dat juist allemaal is ga ik hier nog niet verklappen héhé! Terwijl hij vertelt verdwaal ik in z'n gebaren. M'n ogen aanschouwen dan weer z'n gehele zijn. Gewaagder als 'n picasso; scherper dan een Monet.

C en ik gaan naar de fuif. Eerst dienen we 't stralertje nog wel thuis af te zetten. Wanneer we vertrekken draai ik me nog es om en wuift hij naar me.
M'n ratio zegt dat ik beide voetjes op de grond moet houden, maar ondertussen zijn die vleugeltjes die uit m'n rug gekomen zijn zo hard aan het fladderen dat er geen houden meer aan is!

Als DAT geen leuk dagje is...

10:57 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.