18-03-10

Alleen in de drukte

Anderhalve week lang voelde ik me happy, zottekes en top in form.
Er bleek geen eind aan te komen.
Toch vrees ik dat dat einde nu aangebroken is. Hm ik wiste net de zin "Niet dat ik me ongelukkig voel hoor verre van...". Want eigenlijk...voel ik me wel eenbeetje ongelukkig. Ondanks alle vrienden om me heen, en het (té) drukke leven mis ik iets dat niet met mariële waarden te sussen valt. Zelfs op 'n concert van The Killers met duizenden mensen om me heen zou ik me eenzaam voelen. Kijk jij dat gevoel?

Daar waar ik de laatste weken het gevoel had wel even alleen te kunnen leven merk ik dat het leven alleen me niet kan boeien. Het leven alleen...pf wat lijkt het saai. Dat is het ook. Vroeger zei ik tijdens het thuiskomen voor de grap altijd "honey, I'm home!" zonder dat er antwoord terugkwam, behalve dan de echo van m'n eigen stem.
Tegenwoordig gebruik ik dat zinnetje al niet meer; gewoon om m'n stem niet met haar echo te confronteren. Ook al lijkt het plezant van alleen te zijn; niets is minder waar lijkt me wel op dit moment. Ach ja ik ga er hier niet blijven over lullen; waarschijnlijk voel ik me één dezer dagen terug toppie.

Zou dit gevoel een teken zijn dat ik klaar ben voor 'n nieuwe relatie???

20:19 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.