23-01-10

De EEM, mét z'n voor- en nadelen

Het bestaat, zeker binnen de holebigemeenschap: de exta-emo-mens, of afgekort EEM.
Hm wat is dat voor iemand?
Heel makkelijjk: De EEM is iemand die zich in de loop der jaren door z'n emoties heeft laten leiden.
Doen we dat dan niet allemaal?
Jah tuurlijk, maar niet in dezelfde mate als de EEM. Een "normale" mens laat z'n gevoel eerst beslissen welke kant hij opwil. Dan komt de rede, het rationele. Dat rationele kan z'n veto dan inroepen om de normale mens van gedacht te doen veranderen. Zo beschermt de mens zich tegen pijnlijke aanvallen van z'n medemensen.
Bij de EEM zit het allemaal moeilijker in mekaar, of nét niet? De structuur achter het maken van keuzes zit veel simpeler in mekaar daar er maar sprake is van één recther, één beslisser. Helaas is die beslisser het gevoel. Vaak hoor je vertellen dat het enige dat ons van dieren scheidt ons emotief kantje is. Wel bij de EEM zijn het puur die gevoelens/ dat emotieve kantje die instaan voor z'n beslissingen.

Uiteraard resulteert hieruit een niet-stabiele levenswijze, met al evenmin stabiele beslissingen. Bij wijze van spreke kan er op ieder moment teruggekomen worden op gemaakte beslissingen. De doorgehakte knoop kan zogezegd terug aan mekaar geknoopt worden.
Na een bepaalde tijd begint de EEM toch gaan in te zien dat het laten leiden door gevoelens je in deze westerse maatschappij zwaar psychisch letsel kan opleveren.
Dan gaat de EEM in veiligheid, en wil een muur om zich heen metsen; niemand mag z'n hoofd nog binnen, puur uit zelfbescherming. De EEM durft ook geen mening meer te geven, en wordt op sociaal vlak zéér onstabiel.
Meestal volgt hierop een tegenreactie. De EEM wil niet langer in z'n schelp blijven zitten. Hij moet daadwerkelijk knopen doorhakken en zich neerleggen bij de gemaakte keuzes. Terugkomen op het verleden is geen optie. De EEM komt in conflictsituaties terecht die hij eigenlijk niet wilt, en waarvan hij ook het ontstaan niet kan vatten vanwege z'n emotionele kijk op de wereld.
Keuzes maken vergt slachtoffers, en als dat slachtoffer dreigt vriendschap te worden is de EEM helemaal van de kaart. Langst één kant wil de EEM geen EEM meer zijn maar gewoon mens. Langst de andere kant wil hij daarvoor niks opofferen; zeker geen vriendschap.

Toch even vermelden dat een EEM ook z'n voordelen heeft:
Je kan dagdromen als geen anders
Je kan de zotste dingen in je hoofd laten afspelen
Je kan de wereld verkennen door eigenlijk op je stoeltje te blijven zitten
Je kan wenen en lachen op commando

De vraag is alleen of de EEM keuzes zal willen maken. Zal hij kiezen voor z'n zelfgeluk, of voor het vermijden van slachtoffers?

Happy go Lucky - Polarkreis 18

 

16:11 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.