16-01-10

Je gevoelens voor zijn

Er is zo één of andere leer
Een leer die je leert je tegen jezelf te beschermen
Zo hoeven andere mensen dat niet meer voor jou te doen
Want dat voelt kinds aan; t'is net of je een voogd hebt op volwassen leeftijd

Die leer bestaat erin je gevoelens voor te zijn.
De vraag is alleen of, door je gevoelens voor te zijn, je je "ik" niet buiten spel zet
Nu hoor ik een superrationeel, maar eigenlijk heel emotioneel, iemand zeggen dat jezelf buiten spel zetten soms goed is; om je te beschermen natuurlijk...Zolang het maar tijdelijk is.

Zullen we een tegen-jezelf-beschermingsvoorbeeld aanhalen?

Stel je schouder kriebelt.
Dan worden je zintuigen geprikkeld.
Je voelt de kriebel.
Automatisch storten je gevoelens zich op die kriebel en geven hem het "dit is onaangenaam"label.
Je wil dus meteen gaan krabben.

Waaruit bestaat de taktiek nu?
Nét na de prikkeling door je zintuigen opgevangen te hebben, laat je jezelf toe om na te gaan wat die prikkel bij je oproept. Met andere woorden: je gaat na wat je gevoelens je vertellen over die prikkel. Wanneer je dat weet, kan je jezelf gaan analyseren; Waarom voelt het jeuken als onaangenaam?
En na een tijd, gaat je zin om te krabben gewoon weg.

De eerste vraag is, of je door je gevoelens voor te zijn, je je eigen "ik" niet ontloopt of terugdringt, versmacht.

De tweede vraag is waarschijnlijk de belangrijkste: Kan je je tegen jezelf beschermen, als je eigenlijk niet wil beschermd worden.
Kan je je tegen jezelf beschermen wanneer je zodanig veel om iemand geeft, dat je er graag voor lijdt.

23:04 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Moet ik effe over nadenken hoor ^-)

Gepost door: Henri - Bruggenbouwer | 18-01-10

mijn schouder kriebelt....

Gepost door: jules | 21-02-10

De commentaren zijn gesloten.