11-11-09

Het leven is voor de rappen!

Jup, leuk.
Een droom wordt werkelijkheid. Voor de eerste maal van m'n leven ben ik eigen meester over een mengpaneel met 24 sporen. Jup, ik mag het geluid van het toneelstuk doen. Toneelstuk, naar jaarlijkse gewoonte opgenomen in het programma van het Holebifilmfestival. Met trillende vingers bedien ik op het juiste moment het juiste spoor, de juiste computer, de juiste klankbron.

Tss, die toneelbende; stuk voor stuk leuke kerels en dames! Misschien nieuwe vrienden voor de toekomst??

Toneelvoorstelling verloopt vlekkeloos. Ok, wat problemen met de Cue-toets van de CD-speler, maar geen enkel toeschouwer merkt er wat van.
Na het toneelstuk met beide laptops op m'n rug naar de Festival-openingsfuif in zaal Lido. Voor het eerst ga ik naar een &Of-fuif; je weet wel, de jongerenvereniging van Leuven. Ik wil shaken, me volledig laten gaan en naar niemand om me heen omkijken. Na verloop van tijd lukt dat matig. Het is 02u in de ochtend en de sfeer begint los te komen.
M'n oog valt op 'n leuke jongen; groot, lijkt erg bedeesd.
We beslissen met z'n vieren in z'n buurt te gaan dansen. Hij kijkt me niet aan en blijft wat gevoelsloos in het rond kijken. Twee vrienden naast hem, één vriendin constant recht tegenover m'n jonge goddelijkheid. Hij lijkt op Steve Sandvoss in Latter Days. Verlegen, lief, zacht...Kijk maar naar de foto hieronder!
Iedereen port me om erop af te gaan. En het is waar wat ze zeggen; je hebt niks te verliezen en tóch wil je niet op je bek gaan. Hm we gaan wat verder dansen, en "zijn" groepje volgt. Toeval? Jah later bleek het toeval! Hoe goed vriend Toeval zich toch kan inkleden hé?

Op de achtergrond speelt de zalige nieuwe schijf van de Foo Fighters. Wheels heet de song. Ook al kon ik de Foo Fighters in het begin niet hebben; ze hebben toch al goei nummers geschreven!

 

steve

                                            
















M'n hart gaat sneller slaan, ik beweeg nog wel wat op de muziek maar de aandacht staat maar op één persoon. Raar, minstens 250 man in de zal en tóch kijk je maar naar eentje! Ik wacht tot op het moment dat z'n vriendin naar het toilet gaat; meisjes moeten toch altijd op geregelde tijdstippen plassen, niet? Deze niet, ze heeft waarschijnlijk zo'n omgekeerde maagverkleining laten toepassen: blaasvergroting. Handig, niet? Je autonomie vergroot! t' Zou goed verkopen nochtans!

Ok waar was ik gebleven? Jah de griet gaat maar niet plassen. Even gaat de strobo af, waar ik al 'n hele avond op wachtte, en plots spreekt m'n Steve Sandvoss z'n vrienden aan. Hij gaat richting wc en ik moet m'n plannen aanpassen. Waarom doe je me dit aan? Ik ga met z'n vriendin spreken.

Sterveling: "Hey mag ik je wat vragen?"
Grote Blaas: "Sure"
Sterveling: "Die vriend van je, is die hetero?"
Grote Blaas: "Nee"
Sterveling: "Denkt: kan er wat meer info komen dan dat korte antwoord?"
Sterveling: "Ik vind hem wel leuk maar ik ben nogal verlegen en ik denk hij ook, ni?"
Grote Blaas: "Voor verdere info druk 1"

Neen dit antwoord klopt niet Yves, je verbeelding speelt je parten. Tja hoe zou dat ook komen, je tikker staat "wijd" op 200 bpm en je transpiratieklieren staan wijder open dan de pupillen van die gedrogeerde kerel naast je.
Grote Blaas zegt dat ik voor verdere info bij de vriend moet zijn die naast haar staat. Right ja, één van de kerels die naast Goddelijkheid staat, al de hele avond lang.
Ik herhaal m'n "ik vind hem wel leuk"-ding

Vriend: "Hij is wel spontaan ja".
Verder zwijgt de vriend...Stilte; in realiteit een kwart van 'n seconde, in m'n hoofd lijkt het wel 5 seconden te duren!
Sterveling: "Ok ehm. Dan zal ik hem straks zelf maar aanspreken"

Ik verlaat de scène en ga me opstellen op een strategische plaats: tussen de wc's en de dansvloer. Goddelijkheid zal toch wel na het plassen teruggaan naar z'n vrienden, niet?
Tien minuten verstrijken, maar Goddelijkheid blijft weg. Ook z'n vrienden lijken weg. Is Goddelijkheid dan naar huis? W...waarom heeft die vriend dat dan niet gezegd? Da's toch maar een kleintje?
Aangezien al m'n vrienden ook al naar huis zijn zit er maar één ding op: ook de disco verlaten. Ik loop de trap op richting vestiaire. Eens daar aangekomen doe ik file om m'n jas te recupereren. Spijt vloeit door me heen, als de menige honderden liters alcohol die vanavond door de stroten van al die jeugdige holebi's liep. Waarom ben ik niet meteen op Goddelijkheid afgegaan. Ballonnetje verschijnt in m'n hoofd: m'n oudste broer lacht me toe met de woorden "het leven is voor de rappen!"
De rappen, de rappen; allemaal goed en wel als ge..tja, niks te verliezen hebt...Ik heb niks te verliezen...


Ik mag en zal geen spijt hebben! De file aan de vestiaire overtuigt me terug de zaal in te gaan. Van boven aan de trap zoek ik nog eens goed naar de vrienden van Goddelijkheid. Jah! Daar zijn ze, dus ik er terug op af.

Sterveling: "Is hij al weg ofzo?"
Grote Blaas: Knikt bevestigend. "Voor meer info, druk 1"
Sterveling: denkt "damn weeral de vriend aanspreken".
Sterveling: "Zeg ehm, mag ik jou misschien m'n nummer of mailadres laten, zodat je dat aan Goddelijkheid...ehm je vriend kan geven?"
Vriend: "Ik weet niet of ik dat mag..."
Sterveling: "Maar als ik je mijn gegevens geef, doet hij er toch mee wat hij wil?"
Vriend: knikt en reikt me z'n gsm.
Sterveling:" Nee doe jij maar..."

Ik dicteer m'n mailadres, bedank Grote Blaas en "de vriend" en doe een tweede poging om m'n jas op te halen. M'n gedachten zijn totaal niet bij wat zich daar afspeelt: jongeren die proberen te doen alsof ze hetero zijn, en dat ook roepen door de gang. Opeens ligt er een jas voor m'n neus die opmerkelijk op de mijne lijkt. Ik neem ze vast en kijk de dame achter de balie vragend aan. Had ik m'n ticketje al afgegeven? Damn Yves je bent écht wel afwezig! Ik ga naar huis met gemengde gevoelens. Enerzijds toch nog een spijtgevoel: waarom ben ik niet direct op Goddelijkheid afgestapt...Het leven is voor de rappen. Anderzijds ben ik fier: ja fier; want ik ben terug de zaal ingedoken en heb me niet laten doen...Ik heb m'n mailadres aan de vriend gegeven!

Maar...

Ach, zal ik ooit wel iets van die jongen horen?
Zal die vriend in kwestie m'n mailadres al doorgeven?
Alles hangt ervan af hoe de vrienden de situatie schetsen bij Goddelijkheid. Spottend, of zo van "amai die kerel zag je écht wel zitten!"
Ach, wie zal het zeggen.
Het leven is voor de rappen.

Eigenlijk wel een leuk avontuur, lijkt het je niet Lezer?
Jup, zeker als je weet dat, toen ik vandaag msn opstartte, ik ineens een verzoek kreeg om een onbekende toe te voegen...
Daar is Toeval weer. Toeval doet z'n vermomming uit en zegt "taddaaa, hier ben ik weer".

Blijkt dat bij toeval deze persoon ook online is, én me aanspreekt.



En als bij toeval blijkt...het om Steve Sandvoss te gaan!

 

22:18 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Goed bezig!:)

Gelukkig lag ik op dat moment in bed met mijn Goddelijkheid:D

Gepost door: Jongleukboyke | 13-11-09

De commentaren zijn gesloten.