11-11-09

Exponentiële utopie

Hey gozers!

Het was me weer wat de afgelopen week...Zo ging het Holebifilmfestival Vlaams-Brabant van start. Openingsavond, naar jaarlijkse gewoonte, in het Provinciehuis Vlaams-Brabant, mét een toffe lesbofilm om de kick-off te geven. Geef de avond wat petto? Jah doe dat! Nodig je ouders, je peter en je nonkel uit. Tien man. Maak het nog wat exponentieel leuk? Tuurlijk; geen probleem: je ex-liefje dat je nog doodgraag ziet doet de intro van de avond. Daar staat hij, in pak, en m'n tantes fluisteren me in het oor dat hij er goed uitziet. Tuurlijk is dat zo!

Mag er nog een schepje bij? Zeker weten! Laat goeie vrienden D en S maar komen, m'n buurvriendjes Filip en Marc, en dan nog es m'n gentse vriendjes erbij! Climax verzekerd! Ik zet nog snel even reclamevlaggen van het Festival op, en ga dan snel plaatsnemen voor de film. Ik kijk om me heen en besef maar al té goed dat m'n coming-out één van de beste dingen is dat me al is overkomen: 30% van de mensen in de zaal zijn vrienden. De meesten onder hen leerde ik kennen via het Holebihuis.

Na de film: receptie. De klassieke slechte wijn van Salon Georges kan de sfeer niet verpesten. Van tafeltje naar tafeltje doorschuiven en met iedereen 'n leuke babbel slaan. Daarna nog naar café Rocco, en er wat napraten over de opening. Kijk 's aan, een nieuw gezicht, meegebracht door een gentse vriend. Ik ga met hem aan de praat en de jongen in kwestie lijkt leuker dan ik me hem had voorgesteld: keeping up appearences? Nope, he's just kind!

M'n ex zit naast me, en ik besef dat hij z'n (gewone) vriend die naast hem zit mee naar huis vraagt. Jup, ze gaan met z'n tweeën in hetzelfde appartement slapen, waarschijnlijk hetzelfde bed. Die jongen zal de ochtend over Brussel zien, zoals ik die beleefde. Hij zal ook de ex zien als ie net ontwaakt, zoals ik hem ken. Hij zal ook zien hoe de ex z'n koffie latté drinkt vooraleer hij tot leven komt, én hij zal er zelfs een Ikea-kast mee in mekaar steken;blijkt achteraf. 
Ach, vooraleer ze beslissen naar "huis" te gaan, neem ik snel m'n biezen. Ik wil ze voor zijn. Ook al eindigt de avond met een mini-mineur, want relativeren begin ik stilaan te kunnen, was dit een prachtige avond, vol weelderige belevenissen.

Utopie wordt realiteit.

 

21:41 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.