10-10-09

Een verjaarag om nooit te vergeten

Afgelopen was het "van da": 4 oktober, en den deze werd 27 jaartjes oud.

Het beloofde 'n leuke dag te worden. Bijna al m'n goeie vrienden gingen naar bij mij komen en we zouden fun maken; dat stond vast. In totaal waren we met 6. De dames van het gezelschap gingen voor eten zorgen: 'n lekkere spaghetti.

Enige probleem van de dag was de planning: ik moest vooraf nog naar de bakker gaan en zorgen dat ik 'n leuke taart zou vinden. Dan nog even naar de plaatselijke superette voor wat verse groentjes, want als de dames geen groenten hadden, kon er ook ni gekookt worden hé lolz!

Daarna moest "het kot" nog wat gekuisd worden en ging ik kameraad Driezel aan het station van Tienen afhalen. Mjah, daar pas toegekomen merkte ik 'n bijzonder schouwspel aan: op 'n bankje zat 'n marrokkaan met z'n gsm te bellen, je weet wel; zoals marrokkanen dat kunnen: zodanig met geste en glamour dat zélfs de meest normale en psychisch gezonde belg het ervan op z'n zenuwen zou krijgen. In m'n achteruitkijkspiegel duikt vanuit het niets een skinhead op. Hij loopt voorbij m'n auto en ik denk ironisch "ows wat heeft die kerel 'n mooie tatoo op z'n schedel staan". Eén miliseconde later besefte ik dat wat ik eerst als een tatoo had bestempeld eigenlijk gestold bloed was. Hij zal al wel eerder op de dag boel gezocht hebben. Nu het toppunt was dat de skinhead nét voor de voeten van de marrokkaan stapte en die laatste vond het natuurlijk leuk mister skinny gaan uit z'n kot te lokken. Het duurde niet lang of mister skinny liep terug naar z'n plaats van oorsprong -onbekend- waar nu ineens 'n auto stond met jawel; een tweede skinhead klaar om in actie te schieten. Ik beslis m'n auto maar wat te verplaatsen, want mister skinny tovert 'n leeg flesje Jupiler uit z'n auto en komt er mee richting marrokkaantje. Woordenwisseling, maar tot m'n grote verbazing geen glasscherven". Allé, de wonderen zijn de wereld niet uit. Skinny vertrekt met z'n vriendje, én Driezel's trein rijdt het station binnen. Eind goed, al goed!

Voor 'n douche te nemen is er geen tijd meer. Al snel zijn de anderen toegekomen in margi Hoegaarden en kan het feest beginnen. We beginnen allen samen ballonnen op te blazen, en eentje komt op het geniale idee om deze statisch te laden; effe tegen je koppie aanwvrijven en hopla, de ballon houdt als geen ander aan het plafond! Zonder het gebruik van helium; probeer het maar es thuis!
Het fototoestel legt dit alles lekker voor eeuwig vast.

De dag verloopt razendsnel. Ik voel me goed. Mensen die veel voor me betekenen willen samen m'n verjaardag vieren. We maken allemaal plezier. Ik kan het maar niet genoeg zeggen: vrienden kunnen veel betekenen in iemand's leven! Spijtig dat Handschoentje en goeie maat K niet van de partij waren; maja Handschoentje zou niks voor mij geweest zijn achteraf gezien; K is juist getrouwd en hetero, dus ook ni lolz!
Ik dacht dat ik heer een hele ode zou neerpennen, maar uiteindelijk: alles is in voorgaande zin gezegd! Bedankt allen voor deze mooie dag! Bedankt voor jullie "gewoon ik zijn"!

's Avonds kwam M nog even op bezoek. Hij verjaart dezelfde dag als ik, wat 'n toeval hé! Ooit leer je via je blog 'n kerel kennen, die later 'n goeie vriend van je wordt, en blijkt dat z'n vriendje dan nét op dezelfde dag als jijzelf verjaart..prachtig!

Ehm, die ballonnen? Jah, die hangen nog steeds aan m'n plafond!

Een bangelijke souvenir aan deze dag, is onderstaande foto. Bedankt!

DSC02511

 

11:23 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

... Te laat, maar een late verjaardagwens. Het is fijn je t erealiseren dat er mensen zijn die je echt graag hebben.

Gepost door: MissM | 20-10-09

De commentaren zijn gesloten.