06-10-09

Van Crocodile Dundee tot Spiderman!

Een weekend vol vreugde; dat was het me wel!
Zaterdag voor de eerste keer in m'n leven naar 'n homotrouw geweest; van twee van m'n vrienden. Leuk; er waren nog vele andere vrienden van de holebibeweging aanwezig. Receptie bracht lekkere hapjes met zich mee, én ook de apéro liep vlotjes binnen. In de verte is er een kerel die me aankijkt. Ik ken hem, hij kent mij. Van ver zeg ik: "Jouw naam was XX hé?!" Hij knikt. (wordt vervolgd!)
Na het voorgerecht werd het hoofdgerecht (of beter werden de hoofdgerechten) voorgesteld. Het ging om een buffet met gerechten uit heel de wereld. De zaal werd opgedeeld in verschillende werelddelen, met telkens een personeelslid van de zaal om je te bedienen. Al eerder was 'n cute en redelijk jong gastje in de smaak gevallen; eerst dacht ik dat het enkel mijn type was, maar al snel bleken alle holebi's hem in de gaten te houden. Meteen dacht ik terug aan de trouw van K een maand geleden; daar ontmoette ik Handschoentje; Handschoentje dat ik misschien morgen zou zien ook al was de kans klein. Hij had immers nog niks van zich laten horen!
In ieder geval: él-ke homo zat gewoon over de ober te roddelen. Zou hij homo zijn? Och kijk hoe cute ie lacht! Zou hij het leuk vinden om zo in de spotlights te staan?
Geloof het of niet, maar toen alle landen ivm het hoofdgerecht werden voorgesteld kwam ook Hij opdagen. Hij representeerde Australië...moet ik je nu nog vertellen dat er veel kangoeroe gegeten is? Kers op de taart was dan nog eens dat Mister Australië (voor mijn part 12 points) met z'n rug naar onze tafel toe stond; iedere gast van die tafel heeft dus gretig naar de Crocodile Dundee's achterwerk zitten staren. Het feit dat hij daadwerkelijk als Dundee was verkleed maakte het alleen nog maar leuker!

Nadat het trouwende koppel nog 'n enorme penis uit klei in ontvangst mocht nemen en "Titi de travestiet" haar optreden had gedaan kwam het dessertenbuffet. Hm...taart; lekker.

Er was al even wat minder emo door m'n lijf gegaan. Dundee was spoorloos verdwenen ( waarschijnlijk bezweken onder al die holebiblikken!) en die kunstpenis stond ook al even op de eretafel te pronken. Titi, die was al doodgezweet en bleek nu wel een wassen beeld vanuit Madame Tussaud's collectie.
Even rust kon geen kwaad, maar toen gebeurde er wééral iets: 'n kerel die wat verder aan onze wel héél lange tafel zat kwam achter me door en bracht z'n lippen naar m'n oor. Rilling door m'n lijf. Hij fluisterde me toe "je ziet er écht leuk uit vanavond, kzeg het zo even ter zijde". Alvorens ik doorhad om wie het ging, en wat ie zei was ie al verdwenen. Sprakeloos, ja dat was ik!
'n Leuke kerel eigenlijk, maar hij verkeert; en in relaties komen we niet tussen é!

Pfieuw dat was me een avond; maar ja ik vergeet nog wat!

Op een gegeven moment werd stilte in de zaal gevraagd. Naar het schijnt was er twee man jarig...en ehm...dat bleek een meisje wat verderop in de zaal te zijn...én een zekere Yves...Verlegenheid slaat toe. De hele zaal zingt Happy Birthday en ik weet niet goed wat ik moet doen om niet seutig staan toe te kijken. "Rechtstaan Yves, rechtstaan!" hoor ik om me heen. "Wanneer is dat muziekje gedaan lolz?" In alle geval: kvond leuk dat er aan m'n verjaardag gedacht was, écht wel. Even later komt mister "ik vind je wel leuk" naast me zitten met z'n gsm in de hand. "Yves, het is 23.59 en khad je beloofd om middernacht een gelukkige verjaardag te wensen". Eh ja superleuk natuurlijk, maar hoe gaan we die ene moment nog doden? Ok ehm, ik bedank hem nog es voor z'n compliment, hij blijft naar de klok van z'n gsm staren. Daar komt middernacht, én drie kussen.... Hij zou wel de rol van Spiderman voor z'n rekening kunnen nemen; dat pakje zou'm goed afgaan! Raaaaauw!!!

Om al die emotie weg te werken: es goed shaken, en om 2u naar huis. Want de dag erna...zou m'n verjaardagsfeestje numéro 1 doorgaan...

08:11 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.