26-09-09

De eigenschappen van de homo

Steeds weer diezelfde vraag die terugkomt.
Hoe is het toch mogelijk?
Eigenlijk is het niet één vraag, maar zijn het er duizenden.
Allemaal omtrent holebi's, en vooral homo's dan...want van lesbo's heb ik geen kaas gegeten.

Waarom zijn velen onder ons, ook al hebben ze 'n fantastisch lief, op zoek naar juist één eigenschap die dat lief niet heeft, en dat bij 'n andere jongen?

Kunnen we dan niet tevreden zijn met wat we hebben; wat we eigenlijk in de handen geworpen krijgen? Is prachtig groen dan niet groen genoeg? Het lijkt altijd wel of het groen "in ons bezit" wel mooi is, maar toch mooier kan? Waarom meteen ander groen zoeken, ipv wat Substral ofzo toe te dienen? Geef wat liefde, en krijg er terug. Het groen wordt exponentieel mooier. Niet?

Waarom zijn we zo'n jagers? Waarom willen we steeds weer veroveren?

Soms lijkt het wel alsof we wielercoureurs zijn die altijd maar sneller willen zijn, altijd meer wedstrijden willen winnen. Zoals dat dan in de coureurswereld gaat ga je op het eind van de rekening wel op je bek? Wat is ons doel? Waarom doen we het? Ook ik doe het, ik geef toe. Wat is er leuker dan te denken dat je leuk gekleed bent, je je probeert assertief op te stellen en af te dalen in een zaal vol jongens die je aankijken als het vers stuk vlees dat net z'n intrede doet.

Waarom zijn velen onder ons fan van Eurosong?

Bart Peeters vertelde het nog vrijdagavond in't Capitole: Op Eurosongavonden voelen hetero's zich raar, apart, in de minderheid. En al die jeanetten vieren feest. Het is alsof die maar één avond in het jaar bestaan. En dan duiken ze weer de quasi-anonimiteit in. Wat hebben we daar toch mee? Heeft het iets met diva's te maken? Diva's die tegenwoordig al lang van de Eurosongvloer verdwenen zijn. Ze hebben plaats gemaakt voor stom en belachelijk, alias glamourous.
Wat hebben we met die diva's? Is het ergens in ons hoofd een fictief gevoel van tekortkoming van onze mama? Of misschien hebben we vroeger zodanig geacteerd - wat we overigens allen heel goed kunnen - dat ze zich vanaf den beginne over ons eenbeetje meer ontfermde tov onze broers/zussen? Freud zou er wel een uitleg voor hebben.


Daar zeg je zoiets! Waarom kunnen we allen zo goed acteren?

We zijn er percies voorbestemd in. Of hebben we dat van jongsafaan - de geboorte dus - meegekregen? We kunnen dramatiseren, euforiseren, fantasmeren. Vele beter dan de doorsnee hetero. Waarom? In de godsdienstlessen werd me altijd wijsgemaakt dat God de mens alles meegaf wat hij nodig had om te slagen in z'n doelen. Waarom kregen wij dan die fake-crazyness mee ingebouwd?


Crazyness...daar zeg je wat!
Pink bracht onlangs 'n nieuwe song uit; direct gepimpt door Digital Dog. Dan krijg je zo meteen de gedachte: heeft Pink die plaat nu écht zo slecht gemaakt met de id dat er snel een remake van zou uitkomen? De remake is haast bekender dan het origineel! Zit er één of andere marketingtruuk achter verborgen?
In alle geval: het helpt me om in dancetrance-modus te komen.

Ik jaag de "evil clowns" uit m'n hoofd.

22:51 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.