05-09-09

Nooit gedacht...

Gisteren had ik de eer en het genoegen de trouw van maatje K en z'n -ondertussen echtgenote- G mee te maken.
Al vanaf het moment waarop hij haar thuis ging halen mocht ik aanwezig zijn. Het werd een prachtige dag. Zien dat je vrienden gelukkig zijn; t'is toch prachtig! Ondertussen heb ik nog wat beter kennis gemaakt met K's beste vrienden. Het is wel raar; tzijn allemaal hetero's die - zoals vele hetero's - in heterogezelschap in meer of mindere mate stoer gaan doen. Veralgemenen wil ik zeker niet doen, want ik ken veel uitzonderingen op deze regel, maar toch; je snapt wat ik bedoel.Ik was aangenaam verrast toen één van hen me omhelsde en m'n zoen gaf toen ik naar huis ging: leuk van te zien dat ook de halve macho-hetero je kan aanvaarden zoals je bent. Er zélf wat mee spotten, af en toe es onnozel om doen en zij voelen zich meteen een stuk meer op hun gemak; kzou zelfs zeggen: helemaal op hun gemak.

Ook de tafelindeling in de feestzaal was perfect. Ik was in aangenaam gezelschap en de uren vlogen voorbij. M'n twee goeie vriendinnen K en S waren aanwezig; tzijn mijn prinsejes lolz! Al de hele avond zat ik één bepaalde ober in het oog te houden. Hij bediende ons, net als z'n collega's, met witte handschoentjes. Aan onze tafel zat een flapuit die het niet kon laten elke keer de jongen aan te klampen om één of andere onnozele uitspraak te doen. Handschoentje kon er goed mee om en maakte grapjes terug. Opeens ging m'n gaydar af, voor zover die goed afgesteld is. De jongen had iets in z'n lach dat me wat liet vermoeden. Hij was lief, altijd beleefd en z'n bewegingen perfect gecontroleerd. Zwart haar, 1m 78 ongeveer en beetje (schattig) bedeesd.
Blijkbaar viel m'n observatie bij anderen op. De macho-hetero's kijken aan onze tafel passerend Handschoentje aan. Hun blikt schuift mijn richting uit. " Jaja den Yves heeft iemand op't zicht!" Ze vinden het homo-verleidingsspelletje nog leuk. Ik wordt aanvaard zoals ik ben: wauw! Joepie! Een engelstalige jongedame van het gezelschap,waarmee ik eerder kennis maakte, besliste dan maar tijdens het dansfeest na te gaan of de jongen...voor jongens viel. Gelukkig was ik toen vér vér weg en wist ik van niets!

Zij: Er zat daarstraks een jongen aan m'n tafel die je wel leuk vindt.
Hij: Oh ehm...en dewelke dan?
Zij: Die grote met z'n brilletje
Hij: Oei ik kan me niemand met bril herinneren...
Zij: Ok kzal hem vragen van naar je toe te komen!

Nadat de dame me haar exploten vertelde zakte ik bijna door de grond. Hier stond ik, op de dansvloer, "me goed gaan latend", en daar 5 meter verderop stond hij achter de bar de gasten te bedienen. De dame zou me een "move" laten verwezenlijken. Leuk...laat maar komen...push me! Na twee liedjes piekeren durfde ik het dan toch. Daar ga ik, zelfzeker richting toog. Damn z'n collega -vrouw- helpt me verder. We wisselen wel 3x één seconde blikken uit. Z'n blik is héél diep; nog nooit bij 'n jongen meegemaakt! Ik verdwaal er haast in!
Met m'n twee colaatjes in de hand druip ik snel en vol stress af. Hij is met z'n collega aan het praten met 'n enorme smile op z'n gezicht; tmoét over mij gaan.
Ondertussen zijn m'n twee prinsesjes ook al op de hoogte van het spelletje.
Ik durf haast niet meer naar de toog gaan of kijken; de prinsesjes laten zich gretig gaan en vertellen me dat hij vaak naar me staart.

Zucht....wat nu....De dame die eerst bij Handschoentje polste hoe de vork aan de steel zat komt weer naar me toe.
" Je moet meer doen Yves. Kom, nu is ie alleen achter de toog, t'is jouw moment! Go for it", zegt ze met haar prachtige UK-accent.
Damn...jah t'is wel zo. Kheb nog een halve cola over, D en S hebben ook nog drank in reserve. Ik duw m'n glas in D's handen, waardoor die zich vragen gaat stellen. Ik kijk hem met 'n geniepige grijns aan en zeg zonder woorden "Watch me" lolz...

Ik stap op Handschoentje af. Percies in slowmotion.

Ik: Een colaatje graag ( kwas al cola zat gedronken)
Hij: Alsjeblieft.
Ik: Die engelstalige dame sprak je over 'n jongen; dat ben ik
Hij: Oh ehm ja, ik wist niet goed wie ze bedoelde. En ik wist niet dat je brilde.
Ik: Kzet hem vaak af, enkel wanneer nodig zet ik m'n op.
Hij: Ow, oké.
Stilte
Ik: "bon, bedankt hé."
 Knipoog omdraaien. Dat wíl ik maar z'n diepe blik laat me niet los
Losmaken...losmaken Yves, nu! Dansvloer; veilig bij D gaan staan. Die kijkt me lachend aan en overhandigt me m'n glas terug. Daar sta ik met -damn- weeral twee cola's!
Ooit ga ik nog in cola veranderen.

Prinsesje K vind het heel leuk en wil met me wat te drinken halen. Kdacht "allé nee jong, als we nu met twee gaan gaat ie niks willen zeggen". Hij kijkt me aan, vragend naar wat we wensen te bestellen. Z'n ogen grijpen me weer vast en die lach op z'n gezicht duikt weer op. K rekt het express wanneer ik vraag wat zij wil. Percies of ze moest kiezen uit 500 drankjes lolz... 

Ik: Twee watertjes graag
Hij: Plat?
Ik: jup.

Wij weer weg.
Tien minuten geen oogcontact; efkes rusten.

Ik leef dan maar even met de foto van hem in m'n hoofd:

DSC02354

Ondertussen zijn de prinsesjes op gang gekomen; dat melden hun vriendjes toch. Zij waarschuwen me; hun meisjes zijn iets van plan. Ik draai me om en zie hoe de girls geniepig iets op een stukje papier schrijven: miiiiijjjjn telefoonnummer!!!!
Wil ik ze tegenhouden? Eigenlijk niet. De hele "we geven je die kerel z'n nummer-scène" wou ik keihard zien maar durfde niet en bleef dus maar met m'n rug naar Handschoentje staan.
Achteraf hoor ik het gesprek van de meisjes:

Zij: Hey mogen wij u iets vragen?
Hij: Ehm ja.
Zij: Heb je 4 oktober al iets te doen?
Hij: haalt z'n gsm boven, kijkt in de agenda: ehm nee? Waarom?
Zij: De brillende kerel viert dan z'n verjaardag, en als je wil mag je met ons mee naar z'n feestje gaan. T'is bij hem thuis te doen. Hier is z'n nummer alvast. Bel hem.
Hij: Ow ehm leuk. Dank je. MEGASMILE

M'n prinsesjes...lieve bollekes toch éh!

Om 03u45 beslis ik door te gaan. Eén prinsesje blijft nog, de andere gaat samen mee door.
Op de parking nemen we afscheid en ik dank de begeleidende gastheer voor de mooie dag die hij iedereen bezorgde.
Ik draai de sleutel om in het contact, veeg de dauw van de ramen en rij van de parking richting straat. Nét voor ik het feestzaaldomein verlaat zie ik dat er rechts van me een deurtje van de zaal openstaat, een aantal mensen staan in het deurgat. Onder meer...Handschoentje!

Ik stop de auto, open m'n raam, negeer de anderen rond hem en zeg "Hey jij; zeg denk je naar m'n feestje te komen? En hoe heet je eigenlijk?" Hij komt naar me toe, leunt op m'n rechter portier met z'n armen half in de auto en kijkt me volverzekerd toe. Tuurlijk kom ik, kwil je keigraag beter leren kennen. Veilig thuis". Knipoog onderbreekt even kilomterdiepe blik, en hij stapt zelfverzekerd, handen in de broekzakken weer weg. Naar binnen. Werken.

Lolz, nu heb ik jullie goed beetgenomen hé! Tuurijk zou ik dat laatste niet durven...kben hem gewoon voorbij gereden, wél met de leuke gedachte van hem nog te vragen wat z'n naam was. Niet dus. Naar huis. Bedje in. Bovenstaande alinea was even m'n imaginaire wereldje dat openbarstte.

Een prachtige dag aldus, met lots of vriendschap en spanning.

Ik ontwaak 5 uur later. Het zonlicht betreedt gedempt m'n kamer en ik wil maar één ding doen: meteen m'n gsm aanzetten, hopend dat ie 'n binnengekomen sms zal melden. Niks...Misschien slaapt Handschoentje nog? Hij moest de zaal na het feest nog opruimen.

Hij zal geen contact opnemen...denk ik.

Maar ik deed ne move...en da's het belangrijkst.

Dank u prinsesjessssssssssssssssssss!

 

12:24 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

;-) Spannend!! Benieuwd wat het vervolg is van jouw ervaring...

Prettig weekend verder.

Sam

Gepost door: Sam | 05-09-09

De commentaren zijn gesloten.