19-05-09

De bloemenwinkel

Zaterdag was het Pride in Brussel. Al een jaartje ongeveer denk ik eraan. Ik wou er absoluut naar toe, maar na m'n deadline van vrijdag was ik doodop. Ik besloot dus maar es uit te slapen en voor ik het wist was het 13u30; de Pride begon om 14u dus ik ging ze alweer missen. Volgend jaar beter?

Ik ging toch tegen 18u naar Brussel, bij m'n lief. Toen ik de stad binnenreed was ik verwonderd hoe kleurrijk die wel kon zijn; overal regenboogvlaggen, mensen met bloemenkransen rond de nek en overal lachende gezichten. Het was gewoon prachtig om al dat happy volk bij mekaar te zien. Alle nationaliteiten, leeftijden én geslachten door mekaar. Prachtig. Eenheid. Op weg van de parking naar m'n bestemming, appartement verdiep 4, liep ik voorbij de bloemist van op de hoek. Daar binnen is het altijd pride: er werken enkel jongens, stuk voor stuk de moeite...allé ja, behalve die die mij altijd helpt zucht...En ja, stuk voor stuk zijn het mannen van "de club". Met hun minimale gestes merk je al snel dat ook zij enkel oog hebben voor het mannelijk schoon. Wanneer een jongen binnenkomt zeggen ze in koor "bonjour-goeidag", en wanneer een meisje binnenstrandt bekijken ze mekaar en vechten ze zo non-verbaal de strijd om wie haar zal moéten dienen. Zo mooi om te zien lolz.

 

 DSC01038















 

De geur van al hun bloemen kwam me tegemoet, en ik dacht: speciale dag, Pride-dag, dus ik koop voor iemand heel speciaal iets heel speciaals: een roos. Nu dacht ik es geluk te hebben: ze waren alledrie aan het opruimen, geen klanten te bespeuren. Neen, ik hoopte niet in een partouze, ik wou gewoon dat de knappe blonde me es zou dienen, maar alweer werde het diegene die me 't minst van m'n stuk brengt. Hij is altijd wel lief en gedienstig. Waarom klinkt dit plots ZO dubbelzinnig lolz?! "Eén rode roos aub" vroeg ik, waarop hij mij de mooiste liet uitkiezen.


Een paar keer was er toch wel oogcontact met mister Blondie-boy, maar ehm...voor wie kwam ik weer een roos halen? Juist, m'n lief lolz! Voetjes terug op de grond: het gras lijkt altijd groener aan de overkant. Aan de overkant 'n roosje gaan plukken héhé... Het toppunt van belazerd worden: een roos krijgen zonder te weten dat ze van dat grasveldje rechtover kwam! Stel je voor...nene ik ben zot van m'n liefje en was dus zo fier als een gieter toen ik met m'n roosje de straat overstak richting appartement, zeker met al die homootjes om me heen die fluisterden "amai da's zeker voor z'n liefje??"

 

Lift in, kies de "4" en hopla, roosje afgeven...Vele kusjes en uren later beslissen we toch maar niet naar de afsluitfuif van de Pride te gaan en kruipen onder de wol.
I do love the Pride!

22:34 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.