16-05-09

History

Oef.
Gisteren was het zover: ik gaf een presentatie voor maar liefst 'n goeie 250 man over nieuwe technieken binnen het merk waar ik les voor geef. De aula waar de activiteit plaatsvond kon 400 man ontvangen. Iedereen zat wat verspreid, waardoor die 250 man wel 400 léken. De directeur van de hogeschool gaf het voorwoord, waarna ik de spits afbeet. Al snel was de grootste stress weg, en daar stond ik dan: één van m'n dromen werd werkelijkheid: ik, klein yveske, zou es gaan uitleggen aan die kerels wat ons merk allemaal te bieden had. M'n collega wisselde af en toe de micro met me, zodat we beide wat rusttijd hadden. Leuke filmpjes en vragenrondes waarbij de deelnemers rode of groene kaart moesten opsteken zorgden voor wat ontspanning. Ik, klein yvesje maakte op dat moment geschiedenis; mijn geschiedenis. Fier was ik toen het applaus op het eind van de presentatie klonk. Ok die draadloze micro wou me al es tarten, maar kheb me niet laten doen hoor:). Je docenten op de eerste rij; kijk ze af en toe aan, en zie hoe ze beamen wat je verkondigt: zalig gevoel!

Nét voor de presentatie van start ging kreeg ik ineens een enorme stressboost. Het was al 19u gepasseerd en nog waren D en S er niet, m'n lover evenmin. Gelukkig was P er al om me wat te kalmeren. Toen ik opeens de Volvo van D en S zag daalde m'n stress met factor 10. Ook even later zag ik lover's BMW en Mister Stress ebde weg, hopelijk voor lange tijd. Vrienden; het is nog es bewezen; ze kunnen wonderen verrichten; gisteravond heb ik nog es ervaren wat de kracht van vriendschap is.

 

17:09 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.