26-04-09

Chill

Gisteren zagen K en ik mekaar eindelijk weer. Ik had hem al laten weten dat wanneer ik bij hem zou aankomen, hij geen woord zou mogen reppen. Ik parkeer de auto in de garage, en wandel door de straten van Brussel met m'n linnen zak. Ik ruik prachtige dingen; de brusselse hondendrollen op de stoep hebben plaatsgemaakt voor mooie bloemen; we zijn er bijna: de bloemist van op de hoek is in zicht. Spijtig dat hij zo duur is, of z'n bloemen althans. Het licht wil maar niet op rood springen voor de auto's...of ben ík gewoon nerveus en wil ik zo snel mogelijk bij K zijn?

Eens op verdiep 4 aangekomen hield K zich keurig aan de afspraak; een geluk want khad 'n verrassing voor hem. Ik trok hem mee naar de zetel, waar we ons knus in installeerde. Ik haalde 'n brief uit m'n achterzak die ik die ochtend had geschreven: hoe ik over hem dacht, over ons. Wat hij met me deed, en wat ik stiekem nog verwachtte. Een paar keer moest hij schaterlachen. Er volgde een leuke knuffscène, en ik voelde dat ik tot rust kwam. K is m'n rustaura...telkens ik bij hem ben vergeet ik al m'n zorgen, of toch veel ervan.

Ook al hef ik de zwijgplicht op, ze blijft percies doorgaan...geen van beide heeft nood aan praten; het is goed zo.Ik luister naar de geluiden om ons heen, en een leuk en chill liedje op de achtergrond trekt m'n aandacht. Leuke vibe, zonnetje komt door het raam naar binnen, kinderen die spelen op het pleintje wat verderop, en iemand in je armen die je vanalles zegt, zonder z'n stembanden te gebruiken.

Chill.

10:57 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.