15-02-09

Zondagochtend

Zondagochtend, Brussel

Vanuit het Arendsnest kijk ik neer op het pleintje, groen geverfd als het verse gras, dat in al z'n euforie van lentekriebels weer aan het goeien is geslagen. Lege straten, af en toe een auto. Op de achtergrond het belgerinkel van de mormoonse kerk, op de voorgrond de rustige ademhaling van een doodmoe lief. Bordeau lakens, en een hemel die grijnsjes van blauwe lucht laat zien. In de verte nog es twee kerktorens.

Wandelen door de straten is nu aangenaam. Het enige wat nog merkbaar is van de keerzijde van deze stad, namelijk actie, zijn auto's die op 3 cm van mekaar af staan en hondedrollen.
Meeuwen, ik zie meeuwen. Ik denk te dromen en wrijf de slapertjes uit m'n ogen. Meeuwen weg. Is het een teken van Zee, dat me nog es aandringt langs te komen? Migreren meeuwen eigenlijk?
Migrerende meeuwen, meeuwende meeuwen.

Gisteren op de snelweg hield ik me aan de snelheidsregels; zaterdag, pakkans te groot. Ik keek vrij relaxed wat rondom me. Rechts van de baan: bomen in rij, hun takken spreidend naar de blauwe lucht, en de witgele zon. Hopend op een warme bries, en droogte. Want zij voelen het ook. Het gevoel dat alles om je heen verandert, heel plots. En dit zonder dat je kan omschrijven wat het is. Het is geen geur, het is geen licht. Het is een sfeer. Sfeer die het water anders laat blinken, sfeer die je in bedwang neemt. Lente. De meeuwen meeuwen.

Daar sta ik weer, voor het raam. Dampende schouwen, uit metaal of steen. Een rasechte brusselaar op z'n fiets, die hoogst waarschijnlijk naar "le marché matinal" trekt, om erna, vergezeld van z'n verse vis, une pinte te gaan pakken. Daarna zal hij hoogst waarschijnlijk naar z'n Jeanneke terugkeren.

De lente zit in m'n hoofd, en de zomer zit in m'n hart.

12:03 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.