20-10-08

My mom is like a pussy

Ook al zit niet altijd alles mee, momenteel beleef ik veel, en ben er blij om.
Ik beleef veel, maar wel op m'n eigen manier.
Ik geniet van dingen, die voor anderen onbelangrijk, gewoon, of alledaags zijn.
Ook al zijn ze dat ook voor mij als ik m'n rationele denkpatroon opzet, ik geniet er gewoon van; super toch?

Donderdagavond was m'n moeder me uitzonderlijk komen helpen met het hangen van een paar gipsplaten in the Pink House, omdat ik niemand anders meteen zomaar kon inroepen: Door m'n eigen koppigheid wou ik die platen die dag nog aan het plafond zien hangen.
Op de terugweg begon m'n moeder over het homo zijn:

Zij:"Waarom heb je ons dat niet eerder verteld?" ( het klonk écht verwijtend)
Ik: "Ehm, ik had zélf wat tijd nodig om het te beseffen?"
Zij:"Je hebt ons gezegd dat je het al 11 jaar wist!" ( verwijtend werd bitter)
Ik: "Ik wist dat ik me anders voelde, maar daarom weet je nog niet van waar het komt; waarom je dat denkt; dát is pas 10 jaar later gekomen"

Stilte alom in de wagen.

We komen thuis, en ze wil de foto's van m'n Driekantvriendjes zien. Ik weet dat ze ofwel kei-afgeschrikt gaat zijn, ofwel kei-enthousiast.
Na een tiental minuten kijken is ze stil, alweer. Ze is eerder afgeschrikt dan dat tweede. En zeggen dat ze dan nog alleen de geromantiseerde foto's zag....

Ach, ze zal het nooit helemaal gewoon geraken.

Gisteren ging ik naar een pretty leuk verjaardagsfeestje van een vriend.
Ik kwam rond 1.30 thuis.
Vandaag draaide ze me alweer de rug toe, als een kat die je straft door van je weg te lopen als je haar wil aaien, omdat je al twee dagen niet thuis bent geweest.
Oef! Bijna m'n eigen stek!

18:47 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

En euh... ja ik versta het al. Als ik u moeder was, zou ik u ook de rug toedraaien: al die 'mottige beren van de Club'... Die moogde nooit aan ander mensen laten zien, want dan pakken die ne schrik! Foto's van die gasten, das levensgevaarlijk. - Levensecht zien die 'mottige beren' er als Javaanse Hofkaters uit, wat uw moeder wél zou appreciëren. Maar çoit...Ge had haar mijne foto moeten tonen, ge weet wel... Dan had ze direct héééél anders gereageerd. Dat geef ik op een briefke: ze had u geaaid, geknuffeld, etc... en ge zou nu in de hoogste hemel zijn.

Ik bedenk nog wel iets om dat goed te maken..!
:-)

Gepost door: dee | 20-10-08

You have been tagged (see my blog)

Gepost door: Wildcard | 24-10-08

De commentaren zijn gesloten.