16-10-08

Cameleon en de pot

Ik heb het hoogst waarschijnlijk al es verteld, maar ik ben van mening dat vele mensen teveel rond de pot draaien als ze iets willen zeggen, en ook ik, ja, ben er schuldig aan. Zeg de dingen toch gewoon zoals ze zijn, we zullen er ons veel beter bij voelen....Soms doet het wel efkes zeer, dat merkte ik gisteren, toen iemand es "rechtuit" tegen me was...Maar je weet tenminste waar je staat, en wat men van je denkt.

Vervolgens stap ik graag over naar de Cameleon. Deze week had ik een fijne, intense babbel met iemand dat zelfs geen vriendin is ( gewoon...iemand) en ik zei dat ik graag een cameleon was, om me in ieder gesprek kunnen aan te passen, om me aan te passen aan de persoon waarmee ik spreek, nu rood, straks zwart.
Zo kan je met iedereen en alles om; prachtig toch?
Ja prachtig, maar je zal altijd iets missen...en zo ging dat ook bij mij. Je voelt je leeg, stom, vergeten. Waarom voel je je zo? Wel...je past je altijd aan, je duwt je eigenheden opzij, waardoor je probeert iemand anders te zijn, maar die iemand anders is fictief, en leeg.
Je gaat jezelf verliezen, je "Yves zijn", en dát is nét waarom bepaalde mensen je leuk vinden, met je praten; anderen niet.

De vriendin vertelde mij toen een kinderverhaaltje:

Op een dag wandelde de cameleon door z'n habitat
En kwam de aap tegen.
De cameleon wou zo graag een aap zijn, dat hij z'n huidskleur aan die van de aap aanpaste.
Super vond hij het, tot de aap de boom in klom.
Dat kon de cameleon niet.

De cameleon liep dan maar treurend verder
En ontmoette een hyena.
Al snel werd de huidskleur van de cameleon gelig
En hij deed alles wat de hyena deed; het was leuk
Tot die hyena ging huilen
Huilen die op sluwe lachjes lijken
Dit kon de cameleon niet
Hij probeerde uit alle macht, maar het ging gewoon niet.

De cameleon liep weer treurend verder
En ontmoette een leeuw.
De leeuw had prachtige donkere manen
En de cameleon paste zich uiterlijk weer aan z'n vriendje aan
Alles was leuk, tot de leeuw ging jagen.
Jagen als de leeuw kon de cameleon niet;
Hij had geen klauwen
Hij was niet zo snel
Hij had niet zo'n goeie ogen

De cameleon verliet z'n vriendje de leeuw en ging op een stuk dorre land zitten.
Hij was hopeloos, én triest.
Aan niemand kon hij zich aanpassen,of toch niet helemaal.
Hij zou voor altijd de kleine cameleon blijven.
Maar toen een muis langs hem heen passeerde, en hij een valk hoog in de lucht hoorde naar beneden jagen, récht op hen beide af, paste hij zich aan aan de kleur van de grond, en immobiel blijf hij daar zitten. De valk klamde met z'n klauwen de muis vast en steeg weer op.
Dát kon hij wel, van kleur veranderen! De muis was er geweest, maar de cameleon..
Dankzij zijn eigen eigenheid, was hij er nog steeds!

Moraal van het verhaal:

Wees gewoon jezelf, doe je niet anders voor, en je zal je vele beter in je vel voelen.
Leer jezelf kennen, dúrf jezelf te leren kennen!
Wel beste lezer, in de schaduw of in het licht I-don't-give-a-shit: Samen met "Spijtig;punt" vormen deze twee posts de tot nu toe belangrijkste punten van deze nieuwe blog.

Same world, but a different look.
En nu nog hopen...dat er iemand luistert.

Y

11:22 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Jezelf durven ontdekken en dan ook jezelf durven zijn, worstelen we daar niet allemaal een beetje mee? Ik denk het wel, het is in ieder geval zeer herkenbaar.
Jezelf ontdekken is niet altijd even gemakkelijk en gebeurt ook niet in één dag. Laten we onszelf vooral de tijd gunnen...

ps: denk er aan, echte vrienden zullen je steeds steunen, ook tijdens het ontdekken ;)

Gepost door: David | 16-10-08

Amai Den Yves is precies van gedaante aan het verwisselen. Het lijkt wel herfst en lente tegelijk bij jou! Ik wens je er in elk geval heel veel succes mee... en ik denk dat dit inderdaad de juiste weg is.

Gepost door: Kristof | 16-10-08

Bravo Dag Yves,

Wat ik je te zeggen heb doe ik liever live, maar nu, voor één keer toch een reactie. Iedereen mag het weten: ik vind dat jij wel geweldig kan schrijven. En met inhoud ook. Ik vind al dat computergedoe niet echt iets voor mij. En dan maken ze nog blogs ook. Awel, aan wat jij zo bijna elke dag kunt schrijven heb ik nog iets ook. Soms wat taalfouten en al eens teveel Engelse woorden naar mijn goesting (we zijn rechtuit hé), maar over 't algemeen: echt waar, gij doet dat goed en ik lees het graag.
Groetjes, Vital

Gepost door: Vital | 16-10-08

De commentaren zijn gesloten.