24-10-10

Twee maand

Hallo?

Hallo? Ben je er nog?

Ja, bijna op de kop twee maand geleden maakte ik hier m'n vorige post aan. Je voelde het al aan vorige keer; de nood om te schrijven neemt af. Deels is dat te wijten aan het feit dat alle anonimiteit rond m'n persoon hier verbroken is. Dom van me? Mnee, naïef; dát is het eerder.  Maar goed, m'n naïviteit leverde soms wel grappige momenten op, soms mindere.

Ohja, nog een reden waarom ik momenteel hier weinig schrijf: het toneel komt in zicht! Jup, ooit sprak ik over m'n eigen toneelstuk. Wel het wordt opgevoerd tijdens het Holebifilmfestival 2010. Wil je dus komen kijken, ga alvast es naar www.zensationeel.be en ontdek er meer over de acteurs, het stuk zelf, hoe reserveren,...

Over het stuk gesproken; de moraal is echt geworden hoe ik ze wou. Niet té afgestompd, niet té cliché. Gewoon, echte kost. Echt leven; no fantasy.

Rrr ik zit met iets; draaien rond de pot wordt m'n nieuwe hobby hier. Maar neerpennen wat ik wil zeggen gaat niet meer. Ik ben gevangen in m'n eigen uitlaatboek. Dan maar gecodeerd praten.  Hoe zorg je er trouwens voor dat je dingen kan vertellen die je nu meent, maar waar je later van inziet dat de proportie waarmee je ze nu aanbrengt té groot is? Té groot is een fout woord; laat ons zeggen dat je op dat latere moment meer door Realiteit bedwongen wordt en weer je emoties kan inslikken? Inslikken; daar draait het om. Ik haat het om woorden in te slikken, of emoties. En toch besef je dat je sommige dingen beter voor jezelf houdt, want je beseft maar al te goed dat het later een pak emotionele rammel kan opleveren. Ach laat ons m'n gevoel dan zo maar samenvatten: er spoken de laatste tijd teveel jongens door m'n hoofd waarvan ik weet dat er niets uit de bus kan komen. Toch schieten ze van de ene kant van m'n hoofd naar de andere. En telkemaal ze in het midden passeren zie ik ze. Moet je hen zeggen wat je voelt? Met de kans op dramatische uitslag? Met de kans dat ze je gaan negeren, met je lachen, je raar vinden of op één of andere manier onvolwassen? Of zouden ze misschien je oprechtheid appreciëren; en zou de weliswaar vriendschappelijke band versterkt worden?

Ach het is misschien allemaal te wijten aan een toeval van jongensfenomenen; de juiste foto's bekijken, we voegen toevallig de juiste muziek toe en toeval bij toeval zijn we dan nog es toevallig in een emotioneel vatbare bui.

 

Wie zal het zeggen.

Wie niet waagt blijft maagd.

Maar soms moet je stappen zetten die je niet wíl zetten.

 

_MG_4045.JPG

22:17 Gepost door Yves | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-08-10

Klik gemaakt

Ja ik weet het. De intervallen tussen de verschillende posts worden groter en groter. Kheb het waarschijnlijk al gezegd: kheb minder en minder de behoefte deze blog te gebruiken. Er komt ook minder en minder reactie.

Vanavond keek ik voor de tweede maal naar Ben X. Echt 'n superfilm! Hét bewijs nog maar eens dat de belgische film goed is, uitblinkt, goed in mekaar zit. En dit alles zonder al té veel blabla.

Ik voel dat 'n nieuw stadium bereikt is. Tijd om knopen door te hakken in plaats van die lang laten te slingeren. Zo besliste ik vandaag m'n Gayromeo- en Gaydarprofiel te wissen. "Profiel aangemaakt op 17 april 2006" las ik op Gayromeo. Al vier jaar zit ik op die site: van voor m'n coming-out nog. En wat leverde het op? Veel frustratie. De zin die de doorslag in deze zaak gaf kwam van 'n goeie vriend. Yves man, al die profieltoestanden...Ik heb het ni en als ik zie wat je erop terugvindt...lijkt me ook ni alles. Hij zei het op een andere manier, maar het kwam hier wel op neer. En als je er dan één of twee posts geleden bij neemt dan weet je dat hij gelijk heeft. Men wil alles, zonder iets te geven. Waarden zijn weg. Ik dus ook. Weg van de sites. Weg van de fuiven? Hm nee nog niet, maar daar waar ik vroeger voornamelijk rondkeek en hoopte op een blik terug ga ik nu om me te ontspannen, om te genieten, van de muziek én de vrienden. Want m'n vrienden blij zien maakt mij ook blij.

Weg dus met datingsites. (grinnikt) grappig eigenlijk: deze week postte ik op Facebook "Yves valt voor blond en groene ogen", waarop Blauwhemd reageerde "en op blauwe hemdjes".Tja daar had hij een punt. Ik antwoordde dan maar dat het niet om de verpakking ging, maar natuurlijk geen antwoord meer. Een zin die ik al vaak hoorde en nu steeds betekenisvoller wordt: "Gewoon jezelf zijn, dan voel je je goed. Kom op voor je eigen. Laat niet met je sollen". Wel ja, op dat punt zijn we gekomen. Dit laatste staat wel helemaal los van Blauwhemd. T'is waar dat ik een boon voor hem had, maar "l'amour est de type passager".

 

Deze week zag ik ook m'n ex terug. Na meer dan anderhalf jaar kwamen we samen, onder ons. Wat bijpraten, en vooral napraten. Napraten over 'n zeven maand durende relatie die door velen als onmogelijk werd bestempeld. Hij is verliefd op me geweest, kheb hem de vraag nog es gesteld. Vanwaar die twijfel toch? Anyway; dit gesprek voelt aan als een nieuw begin: een normale vriendschap, tussen ons beide. Leuk.

Oh ja weet je wat? Ik ga zelfs niet meer actief naar 'n lief zoeken. Kben het beu. Kheb m'n buik vol van...mja alles rond boys. Naar het schijnt is het dan dat je iemand tegenkomt. Misschien wel, en anders is het ook zo. Het doet me nog weinig.

 

Slaapwel holebilandschap.

22:43 Gepost door Yves | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-08-10

De weg naar het castraat

Pfieuw pfieuw pfieuw!

Veel woorden ga ik er niet aan vuilmaken. Ik haat jongens!

Vanaf morgen ga ik wat meer naar de vrouwen kijken. Naar het schijnt zijn we allemaal wel ergens bi. Awel ik ga m'n jongensfocus met 90% verminderen en die van de meisjes met 90% vermeerderen.

Had het maar effect.

 

 

00:13 Gepost door Yves | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende